Όγκοι της επίφυσης (κωναρίου)
Οι όγκοι της επίφυσης ή αλλιώς όγκοι του κωναρίου, είναι όγκοι οι οποίοι αναπτύσσονται στην περιοχή της επίφυσης (ή αλλιώς κωνάριο), ενός μικρού αδένα στο κέντρο του εγκεφάλου (Εικόνα 1). Η επίφυση πιστεύεται ότι είναι υπεύθυνη για την παραγωγή της μελατονίνης, μιας ουσίας η οποία επηρεάζει τον βιολογικό ρυθμό. Παρουσιάζονται κυρίως σε παιδιά ή νεαρούς ενήλικες.
Ιστολογία
Υπάρχουν πολλών ειδών όγκοι της επίφυσης. Η παγκόσμια οργάνωση υγείας (WHO) τους κατατάσει σε 4 κατηγορίες.
- Πινεαλοκύττωμα: βραδέως αυξανόμενοι όγκοι (βαθμού Ι ή ΙΙ). Συμβαίνουν συνήθως σε ενήλικες 20 έως 65 ετών. Συνήθως έχουν καλή πρόγνωση.
- Θηλωματώδης όγκος κωναρίου (βαθμού ΙΙ ή ΙΙΙ).
- Πινεαλοβλάστωμα (βαθμού IV): πρόκειται για πολύ σπάνιους, επιθετικούς και ταχέως αυξανόμενους όγκους. Συνήθως εμφανίζονται σε νέα άτομα κάτω των 20 ετών.
- Μικτός όγκος: συνδυασμός κυτταρικών τύπων
Συμπτώματα
Παρόλο που τις περισσότερες φορές πρόκειται για καλοήθεις όγκους, προκαλούν συχνά συμπτώματα είτε λόγω πίεσης του παρακείμενου εγκεφαλικού παρεγχύματος είτε λόγω απόφραξης των οδών κυκλοφορίας του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Τα συνηθέστερα συμπτώματα είναι: πονοκέφαλοι, ναυτία και έμετοι, διαταραχές όρασης ή κινητικότητας οφθαλμών, κόπωση, διαταραχές μνήμης και διαταραχές ισορροπίας.
Διάγνωση
Για την επιβεβαίωση της διάγνωσης, οι συχνότερες εξετάσεις που χρειάζονται είναι οι εξής:
- Μαγνητική Τομογραφία Εγκεφάλου (MRI): Η μαγνητική θα δείξει με ακρίβεια την έκταση και τη φύση της βλάβης, δηλαδή αν είναι κυστική ή συμπαγής, αν πιέζει παρακείμενες δομές ή όχι, αν προσλαμβάνει σκιαγραφικό κ.ο.κ
- Αξονική Τομογραφία (CT): Παρόλο που η διαγνωστική της ακρίβεια είναι μικρότερη από αυτή της μαγνητικής τομογραφίας, εντούτοις πολλές φορές είναι η πρώτη εξέταση που κάνουν οι ασθενείς και μπορεί να δώσει επιπρόσθετες πληροφορίες.
- Οσφυονωτιαία Παρακέντηση: η εξέταση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού (σε συνδυασμό με την εξέταση αίματος) μπορεί να δώσει σημαντικές επιπρόσθετες πληροφορίες μέσω του προσδιορισμού διαφόρων ουσιών.
- Βιοψία: Πολλές φορές η διάγνωση μπορεί να τεθεί μόνο με τη λήψη ιστού για τη διενέργεια παθολογοανατομικής εξέτασης.
Αντιμετώπιση
Το αν χρειάζεται θεραπεία εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως π.χ. απο την κλινική εικόνα του ασθενούς, από το μέγεθος του όγκου, τη γενική κατάσταση του ασθενούς κ.ο.κ.
Στις περιπτώσεις που ο όγκος χρειάζεται θεραπεία, η πρώτη επιλογή είναι η χειρουργική επέμβαση. Υπάρχουν πολλές προσπελάσεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν όμως σε κάθε περίπτωση πρόκειται για απαιτητικά χειρουργεία που απαιτούν εμπειρία απο τη μεριά του νευροχειρουργού.
Μερικοί όγκοι της επίφυσης μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά με ακτινοβολία / ακτινοχειρουργική ενώ σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να συνδυαστεί η χειρουργική επέμβαση με την ακτινοβολία.
